Debaty sejmoweIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zasad i trybu nabywania przez obywateli polskich telefonów komórkowych od operatorów sieci telefonii cyfrowej Era GSM i Plus GSM

   Udzielając odpowiedzi na interpelację złożoną przez panią poseł Joannę Sosnowską, dotyczącą wyjaśnienia zasad i trybu nabywania przez obywateli Rzeczypospolitej Polskiej telefonów komórkowych od operatorów sieci telefonii cyfrowej Era GSM i Plus GSM, działających na terytorium Polski, uprzejmie przedstawiam, co następuje:    Pytanie zawarte w powyższej interpelacji wymaga ustosunkowania się do dwóch kwestii, a mianowicie:    - zakupu telefonu komórkowego u sprzedawcy tego sprzętu bez zawarcia przez abonenta umowy o świadczenie przez operatora usług telefonii komórkowej oraz    - zakupu telefonu komórkowego połączonego z zawarciem takiej umowy.    Przy nabywaniu telefonu komórkowego jako abonenckiego urządzenia końcowego sieci telefonii komórkowej u dowolnego sprzedawcy tego sprzętu żądanie od kupującego okazania dokumentu tożsamości nie znajduje żadnego uzasadnienia prawnego. Warunki zawarcia takiej umowy zostają bowiem spełnione przez strony w momencie wydania telefonu przez operatora (sprzedawcę) i zapłaty ceny przez klienta (kupującego).    Podkreślenia wszakże wymaga fakt, że w przypadku cyfrowych sieci komórkowych GSM samo nabycie urządzenia abonenckiego (telefonu komórkowego) nie umożliwia korzystania z usług tej sieci. Do tego celu niezbędne jest zawarcie przez abonenta umowy o świadczenie usługi telefonii komórkowej z jednym z operatorów sieci lub podmiotem przez niego upoważnionym. W wyniku podpisania takiej umowy abonent sieci otrzymuje tzw. kartę SIM, uaktywniającą telefon komórkowy. Umowa o świadczenie usług określa wzajemne zobowiązania stron. Na abonenta nakłada między innymi obowiązek okresowego uiszczania opłat za usługi zrealizowane przez operatora sieci. Specyfika telefonii komórkowej, przejawiająca się w braku określonej lokalizacji abonenta, wymaga podejmowania przez operatorów działań zabezpieczających ich prawa, w przypadku nie wywiązywania się przez abonenta z tego obowiązku. Dotyczą one w pierwszym rzędzie ustalenia w sposób nie budzący wątpliwości tożsamości abonenta, na podstawie okazanego przez niego dokumentu tożsamości. Bez posiadania wiarygodnych danych osobowych kontrahenta umowy nie jest możliwe dochodzenie przez operatora w sądzie swych praw w wypadku niedotrzymania warunków umowy. Należy zaznaczyć, że do uzyskanych tą drogą danych personalnych mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (DzU nr 133, poz. 883).    Szczegółowe warunki zawierania umów świadczenia usług telekomunikacyjnych określają wydawane przez poszczególnych operatorów sieci telefonii komórkowej, zgodnie z § 8 ust. 2 rozporządzenia ministra łączności z dnia 8 lutego 1996 r. w sprawie ogólnych warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego (DzU nr 20, poz. 93), regulaminy świadczenia tych usług. W przypadku regulaminów określających warunki świadczenia usług przez operatorów sieci GSM: ERA oraz PLUS, rodzaje dokumentów, do okazania których klient jest zobowiązany przy zawieraniu umowy o świadczenie usług telekomunikacyjnych, wymienione są enumeratywnie w rozdziałach zatytułowanych ˝Warunki zawierania umów˝.    Pozostając w przekonaniu, iż powyższe wyjaśnienia pani poseł uzna za wyczerpujące.    Minister    Marek Zdrojewski    Warszawa, dnia 2 kwietnia 1998 r.