Debaty sejmoweIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie składki na ubezpieczenie zdrowotne od osób pracujących na etacie i prowadzących dodatkowo zarejestrowaną działalność gospodarczą

   W związku z interpelacją posła Stanisława Pilniakowskiego przekazaną przy piśmie SBJ 4401-109/99 z dnia 9 marca br. prezesowi Rady Ministrów, a także z upoważnienia pana premiera uprzejmie wyjaśniam, że system powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego, wprowadzony ustawą z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (DzU nr 28, poz. 153 z późn. zm.) oparty jest o zasadę solidaryzmu społecznego. Praktycznie zasada ta sprowadza się do założenia, że wszyscy członkowie społeczeństwa uzyskujący dochody składają się na ponoszenie kosztów świadczeń zdrowotnych, udzielanych wszystkim potrzebującym ubezpieczonym na tych samych zasadach i na tym samym poziomie, bez względu na uzyskiwane dochody.    Solidaryzm społeczny wyraża się tym, że:    - ubezpieczenie jest powszechne i obowiązkowe,    - wysokość składki uzależniona jest od indywidualnych przychodów i stanowi ich równy dla wszystkich procent,    - otrzymywane świadczenie uwarunkowane jest wyłącznie potrzebą zdrowotną,    - czynniki ryzyka rozłożone są na wszystkich ubezpieczonych w danej kasie.    Ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym określa w art. 8 krąg osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Jeżeli ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego źródła (np. jest pracownikiem oraz prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą), to zgodnie z art. 22 składka będzie opłacana od wszystkich tych źródeł przychodów, dla których ustalona jest podstawa wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne, zgodnie z art. 21 ustawy.    Reasumując, należy stwierdzić, że osoba spełniająca warunki objęcia dobrowolnymi ubezpieczeniami społecznymi z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności obowiązana jest opłacać składkę na ubezpieczenie zdrowotne z tytułu tej działalności. Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe, a w ślad za tym na ubezpieczenie zdrowotne stanowi obecnie zadeklarowana kwota, nie niższa jednak niż 60% przeciętnego wynagrodzenia w poprzednim kwartale.    Jednocześnie należy zauważyć, że ustawa o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym wprowadziła zasadę (art. 30 ust. 1 i 2 oraz art. 160), iż składka na powszechne ubezpieczenie zdrowotne podlega odliczeniu od:    - podatku dochodowego od osób fizycznych, obliczonego według skali podatkowej (określonej w art. 27 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych),    - zryczałtowanego podatku dochodowego, opłacanego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych i karty podatkowej oraz od przychodów osób duchownych.    Zasada ta została zachowana przy kolejnych nowelizacjach ustawy i nadal obowiązuje. Została ona odpowiednio uwzględniona w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w ustawie z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Zatem z odliczenia składki korzystają wszyscy ubezpieczeni, u których wystąpi zaliczka na podatek (co najmniej w wysokości opłacanej składki).    Równocześnie pragnę poinformować, że trwają prace nad określeniem zakresu niezbędnych zmian legislacyjnych w ustawie o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym i obejmują one także kwestie poruszone w interpelacji pana posła Stanisława Pilniakowskiego, a więc możliwości obniżenia składki w sytuacji, gdy podatnik nie osiąga dochodów podlegających opodatkowaniu albo kiedy składka na ubezpieczenie zdrowotne jest wyższa od zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, jak również wówczas, gdy dochód jest nieznacznie wyższy od wysokości omawianej składki.    Podsekretarz stanu    Anna Knysok    Warszawa, dnia 8 kwietnia 1999 r.