Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie polityki państwa w odniesieniu do placówek resocjalizacyjnych

   Pragnę poinformować pana ministra, że uczestniczyłem w V Walnym Zjeździe Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Pracowników Resocjalizacji, który obradował w Zawichoście i Sandomierzu (na terenie mojego okręgu wyborczego) w dniach 27-28 września 1999 r. Zjazd sformułował wnioski. Oto niektóre z nich:    1. Chroniczne niedofinansowanie placówek przez MEN uniemożliwia im realizację zadań statutowych. Braki finansowe występują w każdej sferze. Budżety placówek zostały zmniejszone w 1999 r. w stosunku do roku poprzedniego przeciętnie o ok. 30%.    2. Brak jest placówek resocjalizacyjnych o charakterze leczniczym - młodzież posiadająca postanowienia sądów rejonowych o umieszczeniu w placówkach leczniczych trafia niezgodnie z prawem do ˝zwykłych˝ ośrodków resocjalizacyjnych.    3. Błędne jest założenie MEN, że podopieczni młodzieżowych ośrodków wychowawczych (MOW) mogą w większości uczęszczać do szkół masowych, skoro rozwiązanie takie może dotyczyć tylko kilku procent młodzieży (podopieczni MOW dlatego zostali w nich umieszczeni, że z reguły nie realizowali obowiązku szkolnego w warunkach środowiskowych).    4. Formułowane są obawy pracowników MOW o stan ośrodków resocjalizacyjnych po 1 stycznia 2001 r., gdy przejdą w gestię starostów powiatowych - większość tych placówek ma bowiem charakter regionalny lub ponadregionalny i nie może być traktowana jako sprawa wewnątrzpowiatowa.    5. Wdrażanie reformy edukacyjnej nastąpiło bez skorelowania jej z funkcjonowaniem ośrodków opiekuńczo-wychowawczych i resocjalizacyjnych, gdyż: a) żaden podopieczny tego typu ośrodków nie ukończy takiego systemu kształcenia, gdyż z uwagi na opóźnienia szkolne w momencie opuszczania placówki miałby 22-23 lata; b) strategia ukierunkowana na preferowanie szkolnictwa typowego z przewagą przedmiotów ogólnokształcących oznacza brak realnej możliwości zdobywania zawodu; c) programy nauczania są niedostosowane do możliwości intelektualnych podopiecznych placówek resocjalizacyjnych, a szczególnie resocjalizacyjno-rewalidacyjnych.    6. Należy bezzwłocznie stworzyć prawne możliwości funkcjonowania klas uzawodowionych w gimnazjach specjalnych.    7. Należy zlikwidować niejasności dotyczące usamodzielniania podopiecznych ośrodków resocjalizacyjnych, by nie byli oni pozbawieni specjalnych świadczeń pieniężnych na zagospodarowanie.    8. Podział młodzieżowych ośrodków wychowawczych na podległe ministrowi pracy i polityki socjalnej oraz ministrowi edukacji narodowej spowoduje chaos kompetencyjny i nie przyczyni się do polepszenia funkcjonowania placówek.    Zapytuję pana ministra: Jaki jest stosunek rządu do tych uwag i postulatów oraz jakie działania w tym zakresie zostaną podjęte?    Poseł Jerzy Jaskiernia    Warszawa, dnia 20 grudnia 1999 r.