Debaty sejmoweIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 stycznia 1999 r. dotyczącego uprawnień urbanistycznych

   Szanowny Panie Pośle! W odpowiedzi na wystąpienie pana posła uprzejmie wyjaśniam.    Z dniem 1 stycznia 1995 r. weszła w życie ustawa o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity DzU nr 15 z 1999 r., poz. 139). Równolegle z pracami nad ustawą były prowadzone prace nad rozporządzeniami wykonawczymi.    W dzienniku ustaw nr 8 z 1995 r. pod pozycją 39 ukazało się rozporządzenie ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie uprawnień urbanistycznych, które obowiązywało do dnia wejścia w życie nowego rozporządzenia, tj. do dnia 19 lutego 1999 r. Rozporządzenie to określało w § 2 i 3 warunki, jakie musi spełniać osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień urbanistycznych umożliwiających samodzielne wykonywanie opracowań planistycznych związanych z planowaniem miejscowym. Osoba z uprawnieniami urbanistycznymi może sporządzać lub kierować zespołem sporządzającym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a także może przygotowywać projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w sytuacji braku planu miejscowego.    Warunki określone powyższym rozporządzeniem środowisko architektów uznało za zbyt rygorystyczne, gdyż tylko osoby kończące studia o kierunku architektura i urbanistyka w specjalności z zakresu urbanistyki były zwolnione z konieczności uzupełniania wiedzy na studiach podyplomowych.    Praktyka planistyczna miała trwać 3 lata, podczas której należało uczestniczyć, pod kierunkiem osoby uprawnionej, przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy i trzech miejscowych planów zagospodarowania przestrzenego lub sześciu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.    Osoby kończące studia o kierunkach, które w obowiązkowym programie nauczania miały zagadnienia związane z planowaniem przestrzennym, urbanistyką lub gospodarką przestrzenną w wymiarze minimum 45 godzin, obowiązane były uzupełnić wiedzę na studium podyplomowym, którego program obejmował przynajmniej 400 godzin.    Ze względu na zmiany organizacyjne w centralnej administracji rządowej, wskutek czego sprawy uprawnień urbanistycznych zostały przeniesione z kompetencji ministra gospodarki przestrzennej i budownictwa do kompetencji prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast, a także uwzględniając postulaty zgłoszone wcześniej przez środowisko urbanistyczne, zostało przygotowane i wydane obecnie obowiązujące rozporządzenie prezesa Rady Ministrów z dnia 25 stycznia 1999 r. w sprawie uprawnień urbanistycznych (DzU nr 10, poz. 86). Rozporządzenie powyższe wychodzi naprzeciw potrzebom i umożliwia większej niż dotychczas liczbie osób ubieganie się o uzyskanie uprawnień urbanistycznych. Wprowadzono inny, jaśniejszy podział zdobytych kwalifikacji przez osoby kończące studia wyższe o kierunku architektura i urbanistyka oraz gospodarka przestrzenna, które nie muszą kończyć studium podyplomowego, oraz przez osoby kończące inne studia, dla których wymagane jest ukończenie studium podyplomowego o liczbie godzin ograniczonej do 300, lecz które w podstawowym programie nauczania miały przedmioty związane z architekturą i urbanistyką oraz gospodarką przestrzenną w wymiarze co najmniej 90 godzin.    Skrócono też praktykę planistyczną do 2 lat, którą można odbywać bezpośrednio po zakończonych studiach. Warunkiem zaliczenia praktyki zawodowej odbywanej u przedsiębiorcy, w rozumieniu przepisów o działalności gospodarczej, lub w jednostkach organizacyjnych organów administracji publicznej jest wykazanie się pracą w okresie 2 lat pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia urbanistyczne i współautorstwo (czynne uczestnictwo) przy sporządzaniu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a także dwóch miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.    Jak można stwierdzić, warunki obowiązującego obecnie rozporządzenia umożliwiającego uzyskanie uprawnień urbanistycznych są znacznie łagodniejsze, niż określone w rozporządzeniu uchylonym.    W tej sytuacji odnosząc się do zarzutów stawianych przez grupę uczestników licencjonowanego przez Politechnikę Gdańską Podyplomowego Studium Urbanistyki i Gospodarki Przestrzennej pt. ˝Projektowanie przestrzeni i zarządzanie˝, należy wyjaśnić, że żadne z omawianych rozporządzeń nie daje prawa uzyskania uprawnień urbanistycznych na podstawie samego ukończenia studium podyplomowego.    Rozporządzenie określa warunki, jakie musi spełnić osoba ubiegająca się o uzyskanie uprawnień urbanistycznych. Weryfikacja dokumentów przez Komisję Kwalifikacyjną do Spraw Uprawnień Urbanistycznych jest warunkiem dopuszczenia do egzaminu. Zdanie z wynikiem pomyślnym egzaminu pisemnego i ustnego jest warunkiem nadania uprawnień urbanistycznych przez prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast.    Jak wyjaśniono na wstępie, zmiana rozporządzenia w sprawie uprawnień urbanistycznych nie utrudnia, a wręcz ułatwia ubieganie się o uzyskanie uprawnień urbanistycznych, a tym samym nie narusza interesu prawnego uczestników studium. W celach ujątych w programie studium nie ma warunku gwarantującego uzyskanie uprawnień urbanistycznych, lecz jest stwierdzenie, że studium jedynie umożliwia uzyskanie uprawnień, jeżeli będą spełnione inne warunki określone rozporządzeniem.    Przywołany w skardze § 12 ww. rozporządzenia stanowi o uznaniu studiów podyplomowych, ukończonych przed dniem obowiązywania rozporządzenia, jako spełnienie warunków określonych w § 2 pkt 2.    Zmiana ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym wymagała zmiany rozporządzenia. Wnoszący skargę rozpoczęli studia podyplomowe w styczniu 1999 r. w nowej sytuacji prawnej wywołanej wprowadzonymi nowymi ustawami i zmianą ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Organizatorzy studium powinni poinformować uczestników o zaszłych zmianach i ewentualnych zmianach rozporządzeń. Nie ma więc obecnie przesłanek do zmiany ww. rozporządzenia dotyczącego uprawnień urbanistycznych.    Jednocześnie pragnę poinformować, że aktualnie trwają prace nad rządowym projektem nowej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Opracowany przez zespół ekspertów roboczy projekt tej ustawy poddawny jest obecnie pprocedurze uzgodnień międzyresortowych. W dokumencie tym, w związku z procesem dostosowawczym do prawodawstwa Unii Europejskiej, rozważana jest możliwość rezygnacji z nadawania uprawnień urbanistycznych. Opracowanie ostatecznej wersji projektu rządowego i skierowanie go pod obrady Rady Ministrów jest przewidywane na sierpień br.    Z poważaniem    Wiceprezes Urzędu Mieszkalnictwa    Kazimierz Ferenc    Warszawa, dnia 7 lipca 1999 r.