Debaty sejmoweIII Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie regulacji zasad waloryzacji kaucji mieszkaniowej

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pani poseł Agnieszki Pasternak w sprawie waloryzacji kaucji mieszkaniowych, uprzejmie informuję, co następuje.    Do dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego kaucja wpłacona przed dniem 12 listopada 1994 r., to jest przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych (DzU z 1998 r. nr 120, poz. 787, ze zm.), podlegała zwrotowi przez zapłatę sumy nominalnej zgodnie z art. 358 K.c., art. 62 wymienionej ustawy nie przewidywał bowiem innego uregulowania tej kwestii. Stanowisko takie potwierdził Sąd Najwyższy w dwóch uchwałach: z 5 maja 1999 r. (III CZP 6/99, OSP 2000/7-8, poz. 113) i z 24 czerwca 1999 r. (III CZP 13/99, OSNC 2000/I/3). Sąd Najwyższy stwierdził bowiem, że art. 62 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych reguluje w sposób samodzielny zasady zwrotu kaucji mieszkaniowej wpłaconej przez najemcę przed dniem wejścia w życie ustawy, wobec czego (w świetle art. 1 ust. 2 ww. ustawy) wyłącza stosowanie w tym zakresie art. 3581 § 3 K.c.    W związku z wnioskiem rzecznika praw obywatelskich kwestionującego stanowisko Sądu Najwyższego w wyroku z dnia 3 października 2000 r. sygn. akt K.33/99 (DzU nr 83, poz. 946) Trybunał Konstytucyjny orzekł, że przepis art. 62 ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych jest niezgodny z Konstytucją RP tylko w takim zakresie, w jakim wyłącza możliwość waloryzacji kaucji mieszkaniowej. Przepis art. 62 stanowił bowiem, iż kaucję zwraca się wraz z oprocentowaniem, co wykluczało możliwość jej waloryzacji. Oznaczało to, że w wyniku wyroku TK art. 62 nadal obowiązywał, ale bez wyrazów ˝wraz z oprocentowaniem˝, co pozwalało na zastosowanie art. 3581 § 3 K.c., i od dnia ogłoszenia wyroku Trybunału Konstytucyjnego w Dzienniku Ustaw (dnia 6 października 2000 r.) najemcy mogli występować z pozwami o waloryzację kaucji. Należy wyjaśnić, iż art. 3581 § 3 K.c. dotyczy sytuacji, gdy po powstaniu zobowiązania nastąpiła istotna zmiana siły nabywczej pieniądza. Przepis ten pozwala na zmianę wysokości lub sposobu świadczenia pieniężnego wyłącznie przez sąd, po rozważeniu przez ten sąd interesów stron.    Jednocześnie uprzejmie informuję, iż Sejm w dniu 21 czerwca 2001 r. uchwalił ustawę o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (DzU nr 71, poz. 733), której przepisy obowiązują od dnia 10 lipca ubiegłego roku, zamiast ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych. W wymienionej ustawie o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego nie wprowadzono zmian w stosunku do art. 62 byłej ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, którego treść uwzględniała wyrok Trybunału Konstytucyjnego, czyli zostały skreślone wyrazy ˝wraz z oprocentowaniem˝, co oznacza, że najemcy mogą ewentualnie występować z pozwami do sądu o waloryzację kaucji, który może jej dokonać po rozważeniu interesów stron.    Równocześnie informuję, że w projekcie nowej ustawy opracowanej przez Urząd Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast i przekazanej do Ministerstwa Infrastruktury w dniu 28 lutego br. nie przewiduje się zmiany obecnie obowiązującego przepisu dotyczącego zwrotu kaucji wpłaconej przed 12 listopada 1994 r., pozwala on bowiem najemcy występować z pozwem do sądu o waloryzację kaucji.    Z wyrazami szacunku    Podsekretarz stanu    Marek Bryx    Warszawa, dnia 28 marca 2002 r.