Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie polityki transportowej zmierzającej do likwidacji kursów 1050 pociągów regionalnych w kraju i sytuacji PKP Przewozy Regionalne Sp. z o.o.

   Zapewnienie społeczeństwu właściwego standardu transportu pasażerskiego winno być kluczowym zadaniem przyjętym do realizacji przez Ministerstwo Infrastruktury. Kolejnictwo natomiast, jako jedna z gałęzi transportu, powinno być z uwagi na swe walory ekologiczne chronioną dziedziną transportu publicznego.    Działaniom polegającym na marginalizacji tego sektora transportu należy się całkowita dezaprobata, gdyż powodują one nasilenie się niekorzystnych zjawisk nie tylko w dziedzinie infrastruktury i ochrony środowiska, lecz również powstanie określonych barier w rozwoju innych sektorów gospodarki.    Tymczasem opracowany przez Zarząd Spółki PKP Przewozy Regionalne Sp. z o.o. plan naprawczy, zakładający likwidację na terenie całego kraju 1050, a w woj. podkarpackim 97 pociągów regionalnych, należy potraktować jako tego typu działalność, gdyż jego wdrażanie spowoduje całkowite załamanie regionalnych kolejowych przewozów pasażerskich.    Planowane działania są wynikiem niekorzystnej sytuacji, w jakiej znalazła się spółka, i mają na celu wypracowanie oszczędności - według planu ok. 350 mln zł (na skutek likwidacji 1050 pociągów regionalnych), które można byłoby przeznaczyć na pokrycie 1 mld zł straty, jaką PKP Przewozy Regionalne wykazały na koniec 2002 r.    Trudna sytuacja finansowa spółki jest również wynikiem utrzymywania na tym samym poziomie od 2001 r. dotacji z budżetu państwa, przekazywanej samorządom województw na organizowanie i dotowanie kolejowych regionalnych przewozów pasażerskich na poziomie 300 mln zł rocznie, gdy potrzeby sukcesywnie wzrastają (według planów w 2001 r. kształtowały się na poziomie 300 mln, w 2002 r. - 500 mln, a w 2003 r. - 800 mln). Dodatkowym problemem jest również brak pełnego pokrycia z budżetu państwa deficytu wynikającego ze sprzedaży biletów ulgowych i brak dotacji z tytułu uruchamiania pociągów międzywojewódzkich.    Dla przykładu podam, iż obecne potrzeby finansowe Podkarpackiego Zakładu Przewozów Regionalnych, wchodzącego w skład ww. spółki, konieczne do utrzymania kursujących pociągów, należy określić na poziomie około 60 mln zł, tymczasem dofinansowanie ze strony Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podkarpackiego ma wynieść około 13,6 mln zł. Dodatkowo pogorszyło sytuację podkarpackiego zakładu nieprzyznanie w 2001 r. w ramach dotacji z budżetu państwa na prowadzenie ruchu regionalnego 7 340 000,00 zł.    Redukcja połączeń wydaje się najprostszą formą wypracowania oszczędności, jest ona jednak działaniem doraźnym i nie jest wynikiem wypracowanej spójnej i jednolitej koncepcji rozwoju polityki transportowej. Doprowadzi ona do pozbawienia możliwości lub zniechęcenia podróżnych do korzystania z usług oferowanych przez przedsiębiorstwo, a przecież tylko dzięki klientom decydującym się na wybór danego środka transportu kolej będzie mogła skutecznie rywalizować z innymi przewoźnikami działającymi na rynku.    Likwidacja większości przewozów, z których niektóre zostaną okrojone do kilku kursów, oznacza rozwiązania umów o pracę między innymi: z maszynistami, dyżurnymi, dróżnikami i pracownikami innych spółek holdingu PKP, świadczących usługi na rzecz podkarpackiego, jak i innych zakładów przewozów regionalnych.    Wdrażanie planu naprawczego pozbawi ludność woj. podkarpackiego i innych województw, a w szczególności osoby korzystające na co dzień z tego rodzaju środka transportu, możliwości dotarcia do pracy czy szkoły. Problem ten będzie szczególnie widoczny w małych miejscowościach, oddalonych od większych ośrodków miejskich i przemysłowych, w których tylko dzięki połączeniom kolejowym organizowany jest transport pasażerski.    Podejmując działania restrukturyzacyjne, należałoby zastanowić się, czy przyczyn kryzysu i strat, jakie przynosi corocznie spółka, nie należałoby doszukiwać się, dla przykładu, w błędach w zarządzaniu, w przeroście zatrudnienia w centrali spółki czy błędach organizacyjnych.    Biorąc pod uwagę powyższą trudną sytuację, która może doprowadzić do ogólnopolskiego strajku generalnego pracowników kolei, proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy PKP Przewozy Regionalne Sp. z o.o. podtrzymuje decyzję o zawieszeniu kursów 1050 pociągów pasażerskich w kraju?    2. W przypadku podtrzymania decyzji o zawieszeniu połączeń regionalnych, jakie działania przewidywane są do dalszej realizacji w celu restrukturyzacji spółki PKP Przewozy Regionalne?    3. Czy w 2003 roku planowane jest dodatkowe dofinansowanie spółki PKP Przewozy Regionalne Sp. z o.o., co poprawiłoby jej kondycję finansową?    4. Czy planując działania naprawcze, nie wzięto pod uwagę możliwości przekształcenia 16 zakładów przewozów regionalnych w spółki, które mogłyby efektywniej zarządzać powierzonymi środkami i w lepszy sposób współdziałać z samorządami lokalnymi w celu organizacji regionalnych przewozów pasażerskich?    5. Jak w przypadku zawieszenia połączeń kolejowych zamierza się ˝odzyskać˝ pasażerów, którzy zdecydują się na korzystanie z usług innych przewoźników?    6. Czy decydując się na włączenie do programu naprawczego propozycji zawieszenia połączeń regionalnych, uwzględniono, iż tego rodzaju działania mogą spowodować zwolnienia ok. 1000 osób zatrudnionych w zakładach przewozowych PKP w kraju?    Oczekując odpowiedzi pana premiera, pozostaję z wyrazami szacunku.    Z poważaniem    Poseł Jan Bury    Rzeszów, dnia 14 marca 2003 r.