Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie reformy systemu pomocy dzieciom pozbawionym opieki rodziców

   Panie Premierze! W ostatnim czasie, jak możemy zaobserwować, liczba dzieci w placówkach opiekuńczo-wychowawczych nie zmalała w większym stopniu. Trwająca już od dwóch lat realizacja reformy systemu opieki nad dziećmi pozbawionymi opieki rodziców jest postawiona pod znakiem zapytania. Przepisy ustawy o pomocy społecznej obligują do udzielania pomocy rodzinom, mimo to pomoc ta nie jest w pełni swych możliwości wykorzystana. Ciągły brak pieniędzy na pomoc tym rodzinom niweczy marzenia dzieci o normalnym życiu. Nie ma wciąż pomocy na rzecz opieki rodzinopodobnej, tj. adopcje, rodziny zastępcze, pogotowia rodzinne, rodzinne domy dziecka, które niejednemu dziecku mogłyby stworzyć możliwość normalnego dorastania. Na to pieniędzy nie ma, są natomiast na utrzymywanie dzieci w zakładach zamkniętych, gdzie koszt utrzymania jednego wychowanka wynosi od 2 tys. do 2,5 tys. miesięcznie. Wychowankowie tych zakładów po pewnym czasie wracają do środowisk - czasami jeszcze bardziej zdemoralizowanych, buntowniczych, chuligańskich. Powinniśmy przekształcać część placówek tych w ośrodki otwarte, oferujące doraźną pomoc dzienną dzieciom, stwarzające tym dzieciom chociaż częściowo wyobrażenie o normalnym domu rodzinnym. Mimo to powraca się do starych, utartych schematów wychowania instytucjonalnego, co niweczy znaczne nakłady ekonomiczne. Wobec tego pytam pana premiera.    1. Dlaczego nie stwarza się tym dzieciom placówek otwartych, aby chociaż w części miały normalne życie?    2. Jak rząd zamierza pomóc tym rodzinom, opierając się na przepisach ustawy o pomocy społecznej?    Z poważaniem    Poseł Maria Zbyrowska    Warszawa, dnia 2 kwietnia 2003 r.