Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie roli podmiotów zagranicznych w zarządzaniu ziemią popegeerowską

   Szanowny Panie Premierze! Sprawy poruszone w niniejszej interpelacji są skomplikowane i należą do kompetencji różnych ministrów. Dlatego kieruję ją na pana ręce. Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie pana premiera na podstawie art. 192 ust. 2 regulaminu Sejmu o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1) Kto był w Polsce autorem projektu radykalnego umiędzynarodowienia zarządzania w rolnictwie popegeerowskim, które to umiędzynarodowienie, jak wiadomo, nie zostało przeprowadzone np. na terenie byłej NRD, gdzie nie dopuszczono cudzoziemców do dzierżawienia lub posiadania w formie własności ziemi rolniczej? Czy w gronie ekspertów projektu umiędzynarodowienia byli polscy ekonomiści oraz potomkowie dawnych polskich ziemian, którzy respektują repolonizację własności na ziemiach odzyskanych oraz demokratyzację własności ziemi rolniczej w ramach reformy rolnej?    2) Czy posiadane dziś przez różne agendy rządowe w Warszawie, w tym również przez ABW (UOP), oraz przez instytuty naukowe informacje szczegółowe po ich zagregowaniu tworzą pełny obraz stanu zagranicznego posiadania ziemi popegeerowskiej w Polsce, który potwierdza szacunkowe dane ekspertów Instytutu Spraw Publicznych w Warszawie, według których około 1/4 ziemi dawnych gospodarstw państwowych w 1998 r. uprawiali cudzoziemcy, czyli dużo ponad 1 mln hektarów z tych gospodarstw zostało przejętych w dzierżawę przez cudzoziemców? (zob. L. Kolarska-Bobińska, A. Rosner i J. Wilkin (red.), ˝Przyszłość wsi polskiej. Wizje, strategie, koncepcje˝, Warszawa, 2001 r., s. 118 i s. 120).    3) Jak powyższe dane dotyczące dzierżaw zagranicznych w rolnictwie polskim zmieniły się w 2002 r.?    4) Czy docenia pan, panie premierze, kluczowe negatywne znaczenie gospodarcze i polityczne takiego, pozostającego poza wiedzą polskiej administracji, wielkiego zagranicznego zawładnięcia polską ziemią rolniczą, obecnie w formie dzierżaw, i ryzyko przekształcenia co najmniej 1 mln hektarów dzierżaw zagranicznych na 1 mln hektarów zagranicznej własności rolniczej, co w takim przypadku ograniczy w Polsce przestrzeń życiowo-produkcyjną 25 tys. do 50 tys. polskich rodzin chłopskich, dla których można utworzyć gospodarstwa rolne o powierzchni od 20 do 40 ha na obszarze 1 mln hektarów gruntów, którym w 1998 r. zawładnęło około 1000 do 1500 rodzin dzierżawców zagranicznych?    5) Czy świadomość, że informacja corocznie składana Sejmowi przez MSWiA na temat wykonywania ustawy z 1920 r. o sprzedaży nieruchomości cudzoziemcom zawiera znikomą wiedzę faktyczną na temat zmian w całokształcie zjawiska posiadania ziemi rolniczej w Polsce przez cudzoziemców, gdyż w ogóle nie podaje danych odnośnie co do dzierżaw zagranicznych ziemi rolniczej, czy taka świadomość nie powinna zobligować rządu RP do niezwłocznego zarządzenia ustalenia przy pomocy Agencji Nieruchomości Rolnych - rzeczywistego obrazu wielkości powierzchni wszystkich dzierżaw zagranicznych w rolnictwie polskim? A następnie w razie potrzeby podjęcia także odpowiedniej inicjatywy ustawodawczej?    6) Jak funkcjonują w społecznościach lokalnych zagraniczne fundacje rolnicze w Kulicach (woj. zachodniopomorskie) i w Krokowej (woj. pomorskie)? Czy istnieją inne tego lub podobnego typu fundacje zarządzające ziemią popegeerowską w Polsce?    7) Jak funkcjonują w społecznościach lokalnych zagraniczne spółki rolnicze dzierżawiące polskie państwowe grunty rolnicze w Głubczycach i w Kietrzu (woj. opolskie)? Czy istnieją inne tego lub podobnego typu przedsiębiorstwa zagraniczne, dzierżawiące polską państwową ziemię rolniczą?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 5 maja 2003 r.