Debaty sejmoweIII Kadencja

Interpelacja w sprawie pogarszającej się kondycji polskiego więziennictwa i niezrealizowania zapisów porozumienia zawartego w dniu 28 stycznia 1995 r. pomiędzy Zarządem Głównym NSZZ Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa a CZZK

   Szanowny Panie Ministrze! Z wielkim zaniepokojeniem obserwuję pogarszającą się sytuację polskiego więziennictwa. W trakcie swej pracy poselskiej mam wiele okazji do spotkań z funkcjonariuszami Służby Więziennej, którzy na bieżąco informują mnie o swoich problemach. Ich sytuacja ostatnio staje się coraz bardziej dramatyczna. Przede wszystkim brakuje funkcjonariuszy, co przy zwiększającej się liczbie osadzonych powoduje konieczność pracy w nadgodzinach. W efekcie - na koniec września tego roku - funkcjonariusze Służby Więziennej mieli przepracowane dodatkowo ponad 1 900 000 godzin. Za te dodatkowe godziny pracy nie mogą oni otrzymać ekwiwalentu pieniężnego. Z powodu stałych braków kadrowych nie mogą również fizycznie odebrać nadpracowanych godzin. Pracując coraz więcej i w coraz trudniejszych warunkach funkcjonariusze nie mogą liczyć obecnie na godziwą zapłatę za swój trud.    Funkcjonariusze Służby Więziennej są codziennie narażeni na zagrożenia występujące w kontakcie z niebezpiecznymi przestępcami, osadzonymi narkomanami, nosicielami wirusa HIV, chorymi na gruźlicę, uzależnionymi od alkoholu. Wykonują swe obowiązki w ciągłym napięciu i zagrożeniu zdrowia i życia. Tymczasem poziom ich wynagrodzeń jest bardzo niski - najniższy w grupie służb mundurowych (poza Państwową Strażą Pożarną).    Wszystkie te kwestie były podnoszone przez Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa już od wielu lat. W dniu 28 stycznia 1995 roku pomiędzy Zarządem Głównym Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa a Centralnym Zarządem Zakładów Karnych zostało zawarte porozumienie, które miało rozwiązać te problemy. Było ono gwarantowane przez ówczesnego Ministra Sprawiedliwości Włodzimierza Cimoszewicza. Niestety - uzgodnienia zawarte w tym porozumieniu nie zostały zrealizowane do dzisiaj.    Mając powyższe fakty na uwadze, zwracam się do Pana Ministra z prośbą o udzielenie następujących wyjaśnień:    1. Kiedy uzgodnienia zawarte w wyżej wspomnianym porozumieniu zostaną zrealizowane?    2. Czy Ministerstwo Sprawiedliwości przewiduje w najbliższym czasie przeprowadzenie rozmów z przedstawicielami Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Funkcjonariuszy i Pracowników Więziennictwa dotyczących rozwiązania problemów polskiego więziennictwa?    3. Kiedy zostanie ostatecznie rozwiązana kwestia nadgodzin wypracowanych przez funkcjonariuszy i pracowników więziennictwa? W jaki sposób planuje Pan rozwiązać ten problem?    4. Ile jest obecnie wolnych etatów w polskim więziennictwie? Jaka jest przyczyna tych wakatów - brak kandydatów do pracy, czy też są inne przyczyny tego stanu rzeczy?    5. Kiedy istniejące braki kadrowe zostaną uzupełnione nowymi funkcjonariuszami i pracownikami?    6. Czy Pański resort podejmuje działania, zmierzające do poprawy zarobków funkcjonariuszy i pracowników polskiego więziennictwa? Kiedy mogą się oni spodziewać podwyższenia swych zarobków? Jeśli tak - jakie?    7. Czy w roku przyszłym poziom wydatków na więziennictwo ulegnie zmianie?    Liczę na możliwie jak najpełniejszą odpowiedź na powyższe pytania. Proszę również Pana Ministra o jak najszybsze podjęcie działań zmierzających do rozwiązania problemów nękających polskie więziennictwo, a w szczególności - sprawy nadgodzin wypracowanych przez funkcjonariuszy Służby Więziennej.    Łączę wyrazy szacunku    Poseł Zbigniew Janowski    Warszawa, dnia 24 listopada 2003 r.